Bardzo się ucieszyłem, gdy Dalajlama zechciał mi zlecić sfilmowanie tych robót. Znowu miałem możliwość uwiecznienia czegoś z pewnością nie spotykanego nigdzie indziej na świecie. Wczesnym rankiem człapałem wolno w górę po nie kończących się schodach, z tłumem skorych do żartów kobiet dźwigających farbę. Wielkie ilości farby potrzebnej do wybielenia tej olbrzymiej budowli wynoszą w górę kobiety z Szö, a stu kulisów pracuje przez czternaście dni, aby nadać stromym murom nową, paradną szatę. Nie musiałem się zatem spieszyć ze zdjęciami i mogłem wyszukiwać sobie odpowiednią perspektywę do zrobienia efektownych ujęć. Najbardziej podniecające było czekanie z kamerą na chwilę, kiedy robotnicy zawieszeni pomiędzy niebem a ziemią balansowali na swoich linach. Przy tej okazji zezwolono mi też na wchodzenie do wszystkich pomieszczeń pałacowych. W większości pokoi panowały egipskie ciemności, ponieważ gromadzone przez setki lat stare rupiecie zasłaniały całkowicie okna i dostanie się do nich kosztowało mnie niemało trudu. Wielkimi oczyma patrzyły na mnie zapomniane posągi Buddy, nikt już nie palił na ich cześć lampek maślanych i nikt nie padał na twarz u ich stóp. Pod warstwami kurzu odkrywałem coraz wspanialsze stare thanki. Muzea na całym świecie byłyby szczęśliwe, posiadając choćby cząstkę tych skarbów, które tutaj pokrywał pył zapomnienia. Dzisiaj podziwiały je już tylko myszy i pająki. Na najniższym piętrze mój przewodnik pokazał mi jeszcze jedną osobliwość tej jedynej w swoim rodzaju budowli: pod kolumnami dźwigającymi sufit ujrzałem wsunięte kliny. Budowla podobna do drapacza chmur w ciągu wieków zaczęła się zapadać i najbieglejsi w Lhasie rzemieślnicy trudzili się, aby ją unieść. Ci niewykształceni ludzie dokonali dzieła wprost niewiarygodnego technicznie. .

— Daj mi wskazówkę.. Jevy uśmiechnął się, nie odrywając wzroku od rzeki.. - Myślałam, że zrobię ci niespodziankę.. - Nie wiem, o czym mowa.. - Po co w ogóle ma boleć? Tak czy inaczej nie uda ci się namówić Lazarusa na formalne zaślubiny. Obiecał ci miejsce w naszej rodzinie, ale nic ponad to.. . Zebrał siły, aby nie upaść. Wiedział, że teraz wszystko zależy tylko od niego. Pozostała dwójka nie dałaby rady zeskoczyć cało z muru.. Na naszej pułapce śnieg się nie zbierał. Lśniła sobie złotym blaskiem. Woda zbierała się pod nią i wyciekała na zewnątrz, by zamienić się w lód..