Zniknęła mu z oczu za chatą mułły. Ellis popatrzył na wioskę. Życie zaczynało tam wracać do normy. Docierały do niego podniesione, podekscytowane głosy. Między domami uganiała się dzieciarnia, udając helikoptery albo celując z wyimaginowanych karabinów i zapędzając kurczęta na podwórka na przesłuchanie. Większość dorosłych wracała powoli do swoich domów. Sprawiali wrażenie wystraszonych. .

Aron Stock wtargnął do budynku, otworzywszy drzwi wytrychem. Znalazł kontakt, w hallu zajaśniały kinkiety. Zobaczył kilka spakowanych waliz.. - Znaczy gdzie? - spytał T’var.. Zaiste, dawno już nie oglądała Legnica tak świetnego rycerstwa! Ponieważ zarówno stara księżna Jadwiga z mniszkami z Trzebnicy, jak i młoda księżna Anna ze wszystkimi damami dworu, córkami Elżbietą, Agnieszką i Jadwigą oraz dwoma najmłodszymi książątkami, Konradem i Władkiem, zostały odesłane kilka dni wcześniej do Krosna, aby tam znaleźć bezpieczniejsze schronienie, co nie obyło się, rzecz jasna, bez kobiecych łez i narzekań, nasz pobożny książę, pozbawiony świątobliwego nadzoru matki i żony, otoczony swawolną wojacką drużyną, odstąpił od zwykłych obyczajów i zamiast surowych modłów i samobiczowań urządził wspaniałą ucztę na zamku, której odgłosy słychać było szeroko dookoła w całym mieście. Spoglądając na roziskrzone pochodniami wielobarwne szyby okien sali biesiadnej, wsłuchując się w gromkie okrzyki i rycerskie śpiewy, dziwiłem się wesołości wojowników w większości idących jutro na rzeź. Nie mogłem wszakże nie podziwiać tak niezwykłej odwagi, nawet jeśli ich zamroczone winem umysły nie do końca mogły rozeznać, z jakim przeciwnikiem przyjdzie im się zmierzyć następnego dnia. „Chrystusowi rycerze! - śpiewało coś w mojej duszy. - Na nic wasza śmiałość, na nic tęgie ramię, na nic mocne kolczugi! Diabelskie karły w szarych i brunatnych kapotach, szpetne i krzywonogie, zetrą was na proch i zmiażdżą kopytami drobnych, śmiesznych koników! Albowiem dano im moc szarańczy ziemskiej, moc tysiąca skorpionów, aby mogły uciskać i gubić rodzaj ludzki. Nie powstrzyma ich fetysz krzyża, na którym skonał Nazarejczyk, nie osłabią łzy dziewicy Marii. Już po was, waleczni! Tylko mroczne czary mogą ich pokonać i odesłać z powrotem w czeluście Tartaru. Wam jednak nie przyjdzie nawet do głowy, ile może zdziałać kaprys mściwego chłopaczka, którego zwą Witelonem. Zginiecie, mężni krzyżowcy!”. - O czym? - zapytał Castle.. — Jeśli myślicie, że ludzie sprzedają ciała, to dlaczego ich nie złapiecie i nie każecie gadać? — zapytał Elmo.. Wpadł. Jednak największą trwogą nie napełniała go myśl o bliskości niebezpieczeństwa.. Zdjął pierwszą bombkę i natychmiast ją upuścił. Bombka roztrzaskała się na kilkanaście kawałków. Wszedł Spike..